Nazwy angielskich dni tygodnia.

Nazwy polskich dni tygodnia nieco różnią się od tych w języku angielskim. Czasem warto wiedzieć skąd cos się wzięło.
Dzieci w przedszkolu już się dowiedziały i potrafia wykorzystac tą wiedzę. Teraz kolej na Ciebie!
Nazwy dni tygodnia, jak również tydzień, w języku polskim, podobnie jak w większości języków słowiańskich, wywodzą się z czasów początków chrystianizacji Słowian przez misjonarzy w VII wieku, a nazwy dni zostały utworzone w sposób numeryczny „odliczając” ich kolejność po niedzieli, która pierwotnie była początkiem tygodnia, jednak w potocznym użyciu, nazwy te zostały uznane za numer dnia w tygodniu czego skutkiem jest uznanie poniedziałku za pierwszy dzień tygodnia.
Antyczni Grecy, natomiast, ochrzcili dni tygodnia imionami znanych im ciał niebieskich – słońca, księżyca i innych planet, które z kolei nosiły boskie przydomki: Ares, Hermes, Zeus, Afrodyta i Kronos. Dni tygodnia nazywali Theon hemerai – dniami bogów.
Antyczni Rzymianie zaś podkradli pomysł i nadali nazwy swoich bogów: Mars, Merkury, Jowisz, Wenus i Saturn.
Ludy germańskie, w tym plemiona anglo-saksońskie, dokonały kolejnej zmiany, oszczędzając jedynie Saturna, obok którego w kalendarzu zadomowili się Tiu(Twia), Woden (Odin), Thor i Freya (Fria).
Około pierwszego wieku naszej ery, Rzymianie rozpoczynali tydzień od soboty, ale z czasem kult słońca wezbrał na sile, w efekcie czego drugi dzień tygodnia – niedziela (Sunday)  -zajęła pierwsze miejsce.
stm50abaf61ed3fe20121120Poniżej znajdziecie krótki opis historii angielskich nazw w obecnych kalendarzach, wraz z ich historycznymi odpowiednikami. 
Sunday – Sun’s day
Nazwa wywodzi się z łacińskiego dies solis, co oznacza dzień słońca. Dzień ów był świętem celebrowanym przez pogańskich obywateli Republiki Rzymskiej.
  • Middle English sone(n)day or sun(nen)day
    Old English sunnandæg „day of the sun”
    Germanic sunnon-dagaz „day of the sun”
    Latin dies solis „day of the sun”
    Ancient Greek hemera heli(o)u, „day of the sun”

 Monday – Moon’s day

Tym razem zamiast łaciny mamy anglo-saksońskie pochodzenie: monandaeg, czyli dzień księżyca. Niegdyś w drugi dzień tygodnia składano hołd bogini księżyca.

  • Middle English monday or mone(n)day
    Old English mon(an)dæg „day of the moon”
    Latin dies lunae „day of the moon”
    Ancient Greek hemera selenes „day of the moon”
Tuesday – Tiu’s day
W kulturze germańskiej/staroangielskiej Tiu (Twia) jest bogiem wojny i nieba, często identyfikowanym z nordyckim bogiem Tyrem.
  • Middle English tiwesday or tewesday
    Old English tiwesdæg „Tiw’s (Tiu’s) day”
    Latin dies Martis „day of Mars”
    Ancient Greek hemera Areos „day of Ares”

 Wednesday — Woden’s day

Z kolei w środę czcimy Odyna, który w mitologii anglo-saksońskiej nosi imię Woden.

  • Middle English wodnesdaywednesday, or wednesdai
    Old English wodnesdæg „Woden’s day”
    Latin dies Mercurii „day of Mercury”
    Ancient Greek hemera Hermu „day of Hermes”
Thursday – Thor’s day
Ostatnimi czasy Thor zyskuje na popularności dzięki kasowym produkcjom z Hollywood, jednakże ów nordycki bóg piorunów dzierżący młot Miölnir już od dawna robi karierę jako gwiazda każdego czwartku.
  • Middle English thur(e)sday
    Old English thursdæg
    Old Norse thorsdagr „Thor’s day”
    Old English thunresdæg „thunder’s day”
    Latin dies Jovis „day of Jupiter”
    Ancient Greek hemera Dios „day of Zeus”.

 Friday – Freya’s day

Tym razem czcimy boginię – i to nie byle jaką, choć wciąż nordycką. Freya (Fria) jest bowiem boginią wszystkiego, co dobre, czyli: miłości, piękności, płodności. Jej imię wywodzi się z germańskiego Freo, czyli wolny (free) oraz ukochany, drogi sercu. Często mylona i utożsamiana z germańską/nordycką boginią o imieniu Frigg – żoną Odyna, panią chmur, nieba i miłości małżeńskiej.

Staroangielskie frigedæg ma następującą etymologię:

Frige (dopełniacz w liczbie pojedynczej od Freo) + dæg „dzień”

  • Middle English fridai
    Old English frigedæg „Freya’s day”
    composed of Frige (genetive singular of Freo) + dæg „day” (most likely)
    or composed of Frig „Frigg” + dæg „day” (least likely)
    Germanic frije-dagaz „Freya’s (or Frigg’s) day”
    Latin dies Veneris „Venus’s day”
    Ancient Greek hemera Aphrodites „day of Aphrodite”

 Saturday – Saturn’s day

I w końcu bóg z mitologii rzymskiej – Saturn. Dzień ku jego chwale w języku anglo-saksońskim zwał się sater daeg, z kolej starożytni rzymianie używali nazwy dies Saturni.

  • Middle English saterday
    Old English sæter(nes)dæg „Saturn’s day”
    Latin dies Saturni „day of Saturn”
    Ancient Greek hemera Khronu „day of Cronus”
Źródła
  • William Morris, editor, The American Heritage Dictionary of the English Language, New College Edition, Houghton Mifflin Company, Boston, 1976
  • Webster’s Encyclopedic Unabridged Dictionary of the English Language, Portland House, New York, 1989
  • William Matthew O’Neil, Time and the Calendars, Sydney University Press, 1975
  • Wikipedia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *